18 10 2009
Αντιγραφή από τα ΝΕΑ.
Είναι η μοίρα του CΕRΝ να μην καταφέρει να λειτουργήσει», υποστηρίζουν δύο γνωστοί επιστήμονες. «Σαν κάποια δύναμη να μη θέλει να βρεθεί το μποζόνιο του Χιγκς. Μόλις ο Μεγάλος Επιταχυντής Αδρονίων πάει να λειτουργήσει, φαίνεται πως κάποιος ή κάτι επιστρέφει από το μέλλον και σαμποτάρει την προσπάθεια ανεύρεσής του...».
Τον ερχόμενο Δεκέμβριο, αν όλα πάνε καλά, πρωτόνια θ΄ αρχίσουν να συγκρούονται μεταξύ τους σε έναν υπόγειο «στίβο μάχης», έξω από τη Γενεύη. Με τις συγκρούσεις θα αναζητηθούν δυνάμεις και σωματίδια που βασίλεψαν κατά τη διάρκεια του πρώτου τρισεκατομμυριοστού του δευτερολέπτου της Μεγάλης Έκρηξης που γέννησε- όπως πολλοί πιστεύουν- το Σύμπαν στο οποίο ζούμε.
Μια παράδοξη θεωρία υποστηρίζει ότι ο πολύπαθος Μεγάλος Επιταχυντής Αδρονίων δεν κατάφερε να λειτουργήσει μέχρι τώρα επειδή σαμποτάρεται από την ίδια του τη μοίρα του!
Είναι... καταστροφικό. Δύο θεωρητικοί φυσικοί, εγνωσμένης αξίας στο αντικείμενό τους, υποστήριξαν πριν από λίγον καιρό ότι το υποτιθέμενο μποζόνιο του Χιγκς, το οποίο ευελπιστούν να αναδημιουργήσουν οι επιστήμονες στο CΕRΝ ώστε να καταλάβουν πώς και από πού άρχισαν όλα στον κόσμο, είναι τόσο καταστροφικό για τη φύση ώστε οποιαδήποτε απόπειρα γινόταν για τη δημιουργία του, «αυτό» θα είχε τη δυνατότητα να αντιστρέψει τον χρόνο και να γυρίσει πίσω για να σταματήσει τη γένεσή του. Όπως ο ταξιδιώτης του χρόνου που επιστρέφει στο παρελθόν και σκοτώνει τον παππού του με αποτέλεσμα να μη γεννηθεί ένας από τους γονείς του και επομένως και εκείνος.
Το μποζόνιο του Χιγκς είναι ένα απειροελάχιστο σωματίδιο που κανείς ποτέ δεν έχει δει αλλά πολλοί λένε ότι πρέπει να υπάρχει και πως είναι αυτό που σχηματίζει την ύλη στον Κόσμο. Ειδικότερα, σύμφωνα με το Καθιερωμένο Πρότυπο που καθορίζει σχεδόν όλα στη φυσική, το μποζόνιο φαίνεται να είναι η αιτία που τα άλλα στοιχειώδη σωμάτια αποκτούν μάζα. Το αποκαλούν και σωματίδιο του Θεού.
Όλοι θα αποτύχουν. Ο Χόγκερ Μπεκ Νίλσεν από το Ινστιτούτο Νiels Βohr στην Κοπεγχάγη και ο Μασάο Νινομίγια του Ινστιτούτου Θεωρητικής Φυσικής Υakawa στο Κιότο της Ιαπωνίας υποστήριξαν την ιδέα αυτή σε μια σειρά από εργασίες που ανήρτησαν στην ιστοσελίδα arΧiv. org, η οποία πραγματεύεται θέματα φυσικής. Ο Νίλσεν λέει ότι σύμφωνα με τη θεωρία τους όλες οι προσπάθειες για αναζήτηση του μποζονίου Χιγκς με πολύπλοκες μηχανές θα αποτύχουν. «Κατά κάποιον τρόπο», προσθέτει ο Νίλσεν, «κάποιος στη Φύση μισεί τόσο πολύ τα μποζόνια αυτά ώστε δεν θέλει να τελεσφορήσει καμία απόπειρα αναδημιουργίας τους».
Η υπόθεση των δύο επιστημόνων ενισχύεται, θα μπορούσε να πει κανείς, και από το παράδειγμα του Υπερεπιταχυντή που σχεδιάστηκε στις ΗΠΑ για να αναζητηθεί το σωματίδιο αυτό αλλά τελικά η λειτουργία του ματαιώθηκε το 1993 κι ας είχαν δαπανηθεί μέχρι τη στιγμή εκείνη δισεκατομμύρια δολάρια για την κατασκευή του. Το θέμα λοιπόν είναι ότι το μποζόνιο του Χιγκς κρύβει μέσα του κάτι κακό. Ή αλλιώς ότι μπορεί να επιφέρει κάποια καταστροφή αλλά κανείς δεν ξέρει τι είδους καταστροφή, γιατί αν ξέραμε δεν θα κατασκευάζαμε τον Επιταχυντή. Πολλοί επίσης θεωρούν ότι όλα αυτά είναι κουταμάρες.
Το ταξίδι στον χρόνο. Τον Χόγκερ Νίλσεν όμως τον έχουν όλοι σε εκτίμηση καθώς συγκαταλέγεται στους θεμελιωτές της Θεωρίας των Χορδών και εκτός των άλλων δείχνει πάντα πρόθυμος να διερευνήσει οποιαδήποτε επιστημονική θεωρία σε βάθος, όσο τρελή και να ακούγεται, προκειμένου να βρει μέσα της ψήγματα αληθείας. Η θεωρία για το CΕRΝ των δύο επιστημόνων άπτεται και του ταξιδιού στον χρόνο που για κάποιους ειδικούς εξακολουθεί να έχει πολύ ψητό. Το να επιστρέψει κανείς από το μέλλον για να σκοτώσει τον παππού του ακούγεται παράδοξο. Όμως κάποιοι φυσικοί λένε ότι δεν είναι καθόλου παράδοξο το να επιστρέψεις από το μέλλον και να τον σώσεις (τον παππού) από το να τον χτυπήσει λεωφορείο. Στην περίπτωση του CΕRΝ, λένε οι δύο επιστήμονες, είναι σαν κάτι να μας επισκέπτεται εσπευσμένα από το μέλλον για να προφυλάξει το Σύμπαν από το να χτυπηθεί από «λεωφορείο».
Οι απαντήσεις από το «σωματίδιο του Θεού»
Το σωματίδιο του Χιγκς αποτελεί έναν από τους ακρογωνιαίους λίθους της φυσικής των στοιχειωδών σωματιδίων και είναι το μοναδικό από τα σωματίδια της θεωρίας του καθιερωμένου προτύπου που εξακολουθεί πεισματικά να αντιστέκεται στις μέχρι τώρα προσπάθειες των ερευνητών να το ανιχνεύσουν, παρόλο που προτάθηκε εδώ και τουλάχιστον 40 χρόνια. Σύμφωνα με τον αστρονόμο κ. Αλέξη Δεληβοριά, ένα από τα κορυφαία και αναπάντητα ακόμη ερωτήματα που αντιμετωπίζει η φυσική των στοιχειωδών σωματιδίων είναι το εξής: τι είναι αυτό που προσδιορίζει τη μάζα των σωματιδίων της ύλης; Ή, αλλιώς, βάσει ποιου φυσικού μηχανισμού τα επιμέρους σωματίδια αποκτούν τη συγκεκριμένη μάζα που γνωρίζουμε ότι έχουν και όχι κάποια άλλη; Το ηλεκτρόνιο είναι το ελαφρύτερο από τα στοιχειώδη σωματίδια της ύλης και το κουάρκ top το βαρύτερο. Πού οφείλεται αυτό το τεράστιο εύρος που παρατηρείται στις μάζες των θεμελιωδών δομικών λίθων του Σύμπαντος; Η απάντηση των περισσότερων φυσικών σήμερα είναι μονολεκτική: στο Χιγκς!
Μάλιστα ο γνωστός νομπελίστας φυσικός Leon Lederman έγραψε ένα βιβλίο για το σωματίδιο Χιγκς, είχε αποφασίσει να επιλέξει ως τίτλο του «Το αναθεματισμένο σωματίδιο» (goddamn particle)! Για ευνόητους λόγους ο εκδότης του τον απέτρεψε από αυτή την επιλογή και ο Lederman το ονόμασε εντέλει «Το σωματίδιο του Θεού» ή «Το θεϊκό σωματίδιο», ονομασία που καθιερώθηκε αμέσως!
Σχόλιο:
Ενδιαφέρον άρθρο. Γιατί να επιστρέψει κάποιος από το Μέλλον για να σκοτώσει τον Παππού του;
Καταρχήν έτσι όπως τίθεται το κείμενο, προϋποθέτει ότι οι μηχανές του χρόνου θα είναι κάτι κοινό στο μέλλον και ο καθένας θα μπορεί να έρχεται στο παρελθόν και να σκοτώνει όποιον θέλει. Λάθος και αφελές. Σε καμιά περίπτωση δε παίζεις με τον χρόνο και με ότι αυτός συνδέεται.
Επίσης η λειτουργία του επιταχυντή δε σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι θα βρεθεί το μποζονιο του Χιγκς. Αυξάνονται βέβαια οι πιθανότητες να βρεθεί. Ο επιταχυντής θα αρχίσει να λειτουργεί στην Αρχή σε χαμηλές ταχύτητες και μετά θα πάει σε μεγαλύτερες. Είναι ένα πολύπλοκο μηχάνημα. Το σίγουρο είναι ότι θα φέρει πολλά οφέλη, είτε βρει το σωματίδιο είτε όχι.
Όσο αφορά το χρόνο, θα έλεγα ότι για να δώσει κάποιος μια θεμελιώδη απάντηση στα ταξίδια στο χρόνο, πρέπει να συμπεριλάβει και ένα θεμελιώδες κεφάλαιο. Αυτό των προβλέψεων.
Διότι οι προβλέψεις έχουν άμεση σχέση με το χρόνο. Άλλωστε ποια είναι η ουσία της επιστήμης;
Αν το δούμε διαφορετικά. Κρατάω στα χέρια μου μια πέτρα, κάνω την εξής πρόβλεψη: αν την ρίξω ψηλά αυτή θα πέσει κάτω. Εκτελώ την Ενέργεια και βγαίνω σωστός. Σήμερα ξέρουμε ότι αυτό γίνεται λόγω της βαρύτητας της Γης και είναι μια απλή πρόβλεψη και κάτι κοινό.
Πάντως είναι ενδιαφέρον πως οι επιστήμονες γίνονται προληπτικοί. Αυτό συμβαίνει όταν συσσωρεύονται οι αποτυχίες και ο χρόνος μεγαλώνει.
Ένα θεμελιώδες επίσης κεφάλαιο, είναι το ερώτημα που θέτει το χειρόγραφο του Αρχιμήδη με τον απειροστικό υπολογισμό. Χάθηκε και οι άνθρωποι έπρεπε να περιμένουν τον Νεύτωνα για να τον ανακαλύψουν ξανά. Το χειρόγραφο του Αρχιμήδη θα λέγαμε ότι είναι κάτι σαν ανέκδοτο, υπήρχε, εξαφανίστηκε και ξαναεμφανιστηκε, λέγοντας μας, χάσατε 17 αιώνες χρόνου, στο μέλλον.
Τι σημαίνει αυτό; πρακτικά;
Είναι πάντα ενδιαφέρον όταν οι επιστήμονες θέτουν το ζήτημα της μοίρας ή του πεπρωμένου.
Ο χρόνος είναι κοντά για να διαπιστώσουμε αν το CERN θα ξεπεράσει την μοίρα του.
Στις πολύπλοκες καταστάσεις παίζει μεγάλο ρόλο και η θεωρία του Χάους. Είναι κάτι που δε μπορείς να το αποφύγεις.
Τίθεται και από το παράδοξο του Αϊνστάιν, κάποιος έχει την μηχανή του χρόνου και έρχεται από το μέλλον και σκοτώνει τον παππού του ή τον σώνει. Γιατί να το κάνει;
Για να απαντήσεις θα πρέπει να παίζεις στα δάχτυλα του ενός χεριού, τι θεωρία του Χάους που είναι συνδεδεμένη με την Φυσική.
Κάποιος έρχεται από το μέλλον και σκοτώνει την μητέρα του Χίτλερ.
Τότε ο 20ο αιώνας θα είναι διαφορετικός;
Δύσκολη ερώτηση. Η απάντηση ακόμα ποιο δύσκολη. Εδώ δε μιλάμε για αίθουσες Ανθρώπινης Δικαιοσύνης που βγάζουν αποφάσεις, με ότι σκεπτικό της βγάζουν, εδώ μιλάμε για γεγονότα που μπορούν να επηρεάσουν τι ζωή Εκατομμυρίων ή δισεκατομμυρίων όντων. Όσοι πιστεύουν ότι έχουν την ευκολία να απαντήσουν, εγώ θα τους γράψω: χαλαρώστε και μη κάνετε βιαστικές κινήσεις. Καταρχήν τίθεται το ερώτημα, αν υπάρχει σωστή απάντηση; Διότι μπαίνει και η θεωρεία αν υπάρχουν παράλληλα σύμπαντα και πόσα; και πως δημιουργούνται; Εδώ μπαίνει πάλι το ερώτημα: Παράλληλα ή συριακά; Το σύμπαν που ζούμε μπορεί να τελειώσει, αλλά μετά να δημιουργηθεί κάτι καινούριο. Διότι τι σημαίνει Συνείδηση; Και γιατί δημιουργείτε; Σε τι αποσκοπεί;
Πριν από τον Χίτλερ είχε προηγηθεί ο Ρασπούτιν.
Και ποιος αποφασίζει με ποια κριτήρια θα πεθάνει κάποιος; Διότι όταν μπλεκεις με παράδοξα, ιδίως επιστημονικά, υπάρχει πολύ τρέλα για όσους δεν είναι στο ίδιο επίπεδο.
Ο Αϊνστάιν είναι επιστήμονας και θέτει το παράδοξο του χρόνου, με ευπρεπή τρόπο, τι γίνεται όμως αν οι μηχανές του χρόνου, βρίσκονται σε οργανισμούς συνόλων; Ένα κράτος για παράδειγμα είναι ένα σύνολο. Τα κράτη για παράδειγμα έχει ειπωθεί, ότι έχουν συμφέροντα και τα προασπίζονται. Δε θα θέλει ένα κράτος να αλλάξει την κατάσταση προς το συμφέρον του; Όπως καταλαβαίνεται, εδώ δε μιλάμε μόνο για έναν Παππού. Και γιατί κάποιος είναι τυχερός;
Αν ο Στάλιν δεν είχε τις πληροφορίες του για το σχέδιο Μανχάταν, δε θα έφτιαχνε ατομική βόμβα το 1949, αλλά αρκετά αργότερα. Μετά το 1950. Αυτό θα άλλαζε την Ιστορία;
Αν οι Αμερικάνοι για παράδειγμα αποκτήσουν στο μέλλον μια μηχανή του χρόνου, τότε ποιος τους εμποδίζει να διορθώσουν αυτό το σφάλμα;
Το παράδοξο του Αϊνστάιν εξετάζει μόνο μια πράξη. Τι γίνεται αν ο παππούς είναι ένας καλός άνθρωπος που θα βοηθήσει τουλάχιστον έναν άνθρωπο; Αν ο παππούς πεθάνει αυτό δε θα έχει επίδραση μόνο στον εγγονό του, αλλά και σε άλλους ανθρώπους. Αν για παράδειγμα η βοήθεια του Παππού στον τουλάχιστον έναν άνθρωπο, έχει σχέσει με την γέννηση ενός άλλου ανθρώπου στο Μέλλον; Το παράδοξο του Αϊνστάιν δηλαδή δε μας λέει τίποτα για τι θεωρία των 6 βημάτων, ούτε για την δικτύωση του σημείου.
Ο χρόνος έχει σχέση με την έννοια του Λαβύρινθου και με αρκετές άλλες έννοιες, όπως η ηθική σε ένα άλλο επίπεδο.
Αν υποθέσουμε ότι στο Μέλλον υπάρχει τουλάχιστον μια μηχανή του χρόνου. Το ερώτημα είναι, γιατί τότε το παρών είναι τόσο άσχημο;
Θα κλείσω με έναν διάλογο που μου αρέσει πολύ. Είναι μεταξύ δυο τιτάνων της επιστήμης, του Αϊνστάιν και του Ντιράκ.
Ο Paul Dirac είπε κάποτε ότι αν ο Αϊνστάιν δεν είχε δημοσιεύσει το 1905 την θεωρεία του αυτή, πολύ σύντομα θα το είχε κάνει κάποιος άλλος. Έσπευσε, όμως, να προσθέσει ότι, χωρίς τον Αϊνστάιν, πιθανότατα θα περιμέναμε ακόμη τη γενική θεωρεία της σχετικότητας.
Και ο Αϊνστάιν είπε κάποτε για τον Dirac: έχω πρόβλημα με τον Dirac. Αυτή η ισορροπία ανάμεσα στην μεγαλοφυΐα και την τρέλα με τρομάζει.
Στην περίπτωση αυτή, το χειρόγραφο του Αρχιμήδη για τον απειροστικό υπολογισμό γελάει δυνατά. Στην δικιά μου περίπτωση περιμένατε πάνω από 17 αιώνες!
Επίσης τίθεται το ζήτημα της εμπιστοσύνης: Ποιον μπορείς να εμπιστευτείς στο Μέλλον;
Ποιον μπορείς να εμπιστευτείς στο παρελθόν;
Αν εξετάσουμε τις Θρησκείες, θα δούμε ότι στον Χριστιανισμό για παράδειγμα, ο Χριστός είπε στους οπαδούς του: εμπιστευτείτε με για το παρελθόν, αλλά πολύ περισσότερο για το Μέλλον.
Ο ανθρώπινος πολιτισμός προχωράει, τουλάχιστον τεχνολογικά. Δημιουργώντας συνεχώς καινούριες θεωρίες για το Μέλλον του. Είτε επιστημονικά τεκμηριωμένες, είτε με στηριξει στην πλειοψηφία της μάζας, που πολλές φορές δε λαμβάνει υπόψη της, την επιστήμη.
Το ερώτημα που θέτει όμως πάντα, είναι το Μέλλον. Τι θα γίνει με το Μέλλον, κι εδώ αρχίζουν τα δύσκολα. Διότι αν δε μπορείς να καταλάβεις το μέλλον, την έχεις βάψει.
Δε θα πάω μακριά, που ίσως είναι και δυσνόητα, αλλά στην Ανθρώπινη ιστορία έχουμε δει, ολόκληρες αυτοκρατορίες να σβήνουν, γιατί δε μπόρεσαν να καταλάβουν το Μέλλον.
Λαοί ολόκληροι έφτασαν σε σημείο αφανισμού γι'αυτον ακριβώς τον λόγο.
Aπό πατέρα σε γιο
